Nederland zamelt steeds meer afgedankte elektrische en elektronische apparatuur op de juiste manier in. Tussen 2010 en 2024 steeg de hoeveelheid e-waste die via de officiële inzamel- en verwerkingsketen wordt gerecycled van ruim 120 miljoen naar meer dan 255 miljoen kilo. Daarmee is het volume in veertien jaar tijd meer dan verdubbeld, blijkt uit het rapport The Dutch WEEE Flows 2024.

In 2010 werd 39 procent van het vrijkomende elektrische afval correct ingezameld en verwerkt. In 2024 was dat aandeel gestegen naar 68,5 procent. Wanneer ook apparatuur die wordt geëxporteerd voor hergebruik wordt meegerekend, komt het effectieve inzamelingspercentage zelfs uit op 71,2 procent.
Levenszekerheid
De groei hangt samen met een steeds grotere hoeveelheid elektrische apparatuur in omloop. In 2024 bereikte die een record van 6,8 miljard kilo, gemiddeld 377 kilo per inwoner. Vooral de sterke toename van zonnepanelen, warmtepompen, airconditioners en elektrische fietsen zorgt ervoor dat de toekomstige afvalstroom verder zal groeien.
Een hogere inzameling is niet alleen belangrijk om afval te verwerken, maar ook om kritieke grondstoffen terug te winnen. Volgens Stichting OPEN kan uit elke 100 kilo ingezameld elektrisch afval minimaal 80 kilo aan nieuwe grondstoffen worden teruggewonnen. Daarmee kan recycling bijdragen aan een grotere leveringszekerheid van materialen die nodig zijn voor de energietransitie en de elektrificatie van de industrie.
645 miljoen kilo op zolder
Ondanks de verbeterde inzamelresultaten gaat nog altijd een aanzienlijke hoeveelheid waardevolle apparatuur verloren voor hoogwaardige recycling. Het onderzoek schat dat Nederlandse huishoudens circa 645 miljoen kilo afgedankte apparaten bewaren in kasten, schuren en op zolders. Daarnaast verdween in 2024 ongeveer 117 miljoen kilo e-waste via het restafval, het oud-metaalcircuit of andere niet-gecertificeerde verwerkingsroutes.

Het rapport The Dutch WEEE Flows 2024, opgesteld door UNITAR en Stichting OPEN, brengt de Nederlandse stromen van afgedankte elektrische en elektronische apparatuur periodiek in kaart en moet aanknopingspunten bieden om de inzameling en recycling verder te verbeteren.








Ik woon in een dorp waar geen enkel inzamelingspunt meer is. Voor e-waste etc. moet ik 10 km rijden naar een milieustraat, waar het personeel mij niet mag helpen uitladen omdat men daarvoor niet verzekerd schijnt te zijn en dan hebben we het over tattoo-boys met sportschool-spierballen. Er valt dus nog een hoop te verbeteren!