Een houten gebouw van vijf verdiepingen digitaal testen op aardbevingsbestendigheid, terwijl de afzonderlijke onderdelen op verschillende locaties in het Verenigd Koninkrijk en Griekenland staan. Dat is waar het Hysteresis-project om draait. Via een digitale koppeling werd in de test van Hogeschool Hanze het gebouw als één geheel gemeten.

Voorheen werd het effect van een aardbeving op de muur door de ene partij gemeten, terwijl een andere partij de vloer voor haar rekening nam. Maar wie de onderdelen los test, mist het complete verhaal. Precies dát probleem lost het project Hysteresis op.
Dempingselementen
Voor het eerst worden alle meetdata van een complex gebouw vanuit verschillende locaties op hetzelfde moment samengebracht, alsof het één constructie is. Binnen Europa beschikt geen enkele testlocatie over apparatuur waar een heel gebouw, dus alle onderdelen tegelijk, mee gemeten kunnen worden bij een aardbeving. Door een aantal locaties met de beste apparatuur voor hun onderdeel virtueel aan elkaar te koppelen met behulp van een computerprogramma waar twee jaar lang aan geschreven is, wordt de meetapparatuur op de verschillende locaties aan elkaar gekoppeld.
Vanuit het BuildinG-gebouw in Groningen stuurt lector Ihsan Bal live een aardbevingssimulatie aan. In Patras (Griekenland) worden de dempingselementen getest, in Bristol (VK) worden de wanden op gesimuleerde zandondergrond getest. De reactiekrachten reizen binnen milliseconden terug naar Groningen, waar het algoritme de berekening continu bijstelt.
Real time
Hogeschool Hanze werkt aan het Hysteresis-project samen met de Universiteit van Bristol, de Universiteit van Patras, de Norwegian University of Life Sciences, en de Universiteiten van Toronto en Waterloo uit Canada. Hanze leidt het experiment en beheert het centrale computerprogramma dat de laboratoria in real time met elkaar verbindt.
⚠️ Geen vacatures gevonden.







