Project March XI heeft het nieuwe ontwerp van hun exoskelet gepresenteerd. De focus verschuift dit jaar van staan naar lopen: het team wil laten zien dat iemand met een dwarslaesie zelfstandig door een museum kan bewegen, op ooghoogte kunst kan bekijken en met vrienden en familie kan optrekken. Met de handen vrij en zonder krukken.

Waar het vorige team een grote doorbraak boekte op het gebied van zelfgebalanceerd staan, is het hoofddoel dit jaar volledig zelfgebalanceerd lopen. Dat klinkt eenvoudiger dan het is. Chief Engineer Koen Walet legt uit: “Lopen is inherent instabiel: mensen zijn constant in een gecontroleerde val die telkens gecorrigeerd wordt. Een exoskelet van zo’n 45 kilo met een mens erin moet reageren op steeds wisselende omstandigheden. Dat maakt dit tot een van de meest complexe uitdagingen in exoskelettechnologie. Het systeem weet weliswaar prima hoe het losse skelet zich gedraagt. Maar met een piloot erin is elke situatie anders.”
Algoritme en bewegingsbereik
Om dit te beheersen, implementeert het team een softwarealgoritme dat voor het eerst ter wereld in deze specifieke context wordt toegepast. Om het exoskelet nauwkeurig aan te kunnen sturen, maken de studenten ook nieuwe eigen elektronicaboards voorzien van een nieuwe chip. De lineaire actuatoren en het frameonderdeel rond de enkel zijn volledig opnieuw ontworpen, waardoor het bewegingsbereik van de enkel 20 procent groter is geworden en beter aansluit bij het natuurlijke bewegingsbereik van de persoon die het exoskelet draagt.
Makkelijker aan- en uittrekken
Daarnaast wordt de toegankelijkheid van het exoskelet zelf verbeterd. Waar er tot nu toe nog drie tot vier mensen nodig waren om het skelet om de piloot heen te tillen en vast te maken, kan dat door het nieuwe ontwerp vanaf de zijkant met hulp van maximaal één persoon. Die verlaging van de drempel tot gebruik is bewust: echte zelfstandigheid begint al voordat de eerste stap gezet wordt.
Ook bekijkt het team de mogelijkheden van handsfree controle in brede zin, zoals de integratie van elektro-encefalografie (EEG) technologie. De piloot zou dan, met een EEG-cap op, door slechts te denken aan lopen het exoskelet na een korte ingebouwde veiligheidsmarge daadwerkelijk in beweging kunnen zetten.
Het museum als podium
Bij de eindpresentatie in juli dit jaar wordt gedemonstreerd hoe de innovaties er uitzien. Dan moet ook duidelijk worden of het ontwerp zoals dat er nu ligt geslaagd is. Dus dat de piloot zelfstandig, zonder krukken, door een museumzaal kan lopen en onderweg kunst bekijken op de hoogte waarop het bedoeld is om bekeken te worden.
⚠️ Geen vacatures gevonden.






